Ճապոնիան պետք է ներգրավվի Հնդկաստանի և Իսրայելի ընդլայնվող դաշինքում
Ճապոնիան խարսխում է Արևմտյան Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանը և կարող է նպաստել Իրանի ու նրա մեծ տերություն հովանավորների զսպմանն ու հակազդմանը։
Աբհինավ Պանդյան Usanas Foundation-ի հիմնադիրն ու գլխավոր գործադիր տնօրենն է․ այն հնդկական արտաքին քաղաքականության և անվտանգության հետազոտական կազմակերպություն է։
Իրանի պատերազմի և այլ հակամարտությունների միջև կապերի հստակեցմանը զուգահեռ ավելի ակնհայտ է դառնում նաև այլ հակառակորդներին հակակշռելու համար դաշինքներ ձևավորելու անհրաժեշտությունը։ Իրանի պատերազմը զգալիորեն բարդացել է, հատկապես Չինաստանի և Ռուսաստանի՝ կուլիսային աճող ներգրավվածության ֆոնին։ Չինաստանի և Ռուսաստանի հետախուզական, նյութատեխնիկական, լոգիստիկ, դիվանագիտական, տեխնիկական և տնտեսական աջակցությունը Թեհրանին գրեթե կասկածի տեղ չի թողնում, որ Իրանը Չինաստանի և Ռուսաստանի վստահված անձն է։
Շատ վերլուծաբաններ 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ի ՀԱՄԱՍ-ի հարձակումը Իսրայելի վրա դիտարկում են Ռուսաստան-Ուկրաինա պատերազմի համատեքստում։ Այն հնարավորությունը, որ Ռուսաստանը կարող էր ամերիկյան ռազմական, տեխնոլոգիական և ֆինանսական ռեսուրսները շեղել Ուկրաինայից՝ բազմաթիվ դերակատարների ներգրավմամբ տարածաշրջանային հակամարտություն սանձազերծելով, շարունակում է լինել ռազմավարագետների և հետախուզական ծառայությունների միջև քննարկման թեմա։ Այսօր, երբ ամերիկյան պատերազմի վերսկսման վտանգը ուրվագծվում է, Չինաստանն ու Ռուսաստանը ձգտում են արագացնել ԱՄՆ-ի անկումը՝ նրան ներքաշելով և Մերձավոր Արևելքում նրա կարողությունները թուլացնելով։
Նույնիսկ տարածաշրջանային մակարդակում Մերձավոր Արևելքում ընթանում է անվտանգության ճարտարապետության հիմնարար վերաձևավորում։ Մեքքայի պայմանագիրը կարևոր հանգրվան է ԱՄՆ-ի ռազմավարական ներկայության էրոզիայի գործընթացում։ Պեկինի և Մոսկվայի համար տարածաշրջանում անվտանգության ապահովողի դերում Վաշինգտոնի վստահելիության անկումը ոչ միայն մեր թվարկությունից առաջ VI դարի զորավար Սուն Ցզիի պետականագիտության դրսևորում է, այլև ԱՄՆ-ի անկման՝ նրանց ճանապարհային քարտեզի հաշվարկված արդյունք։
Հնդկաստան-Իսրայել-Ճապոնիա դաշինքը կարող է նպաստել Իրանի և նրա՝ մեծ տերություններ հանդիսացող աջակիցների զսպմանն ու հակազդմանը։ Ճապոնիան առանցքային դեր ունի Արևմտյան Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում և առաջին կղզեշղթայում։ Տոկիոն կարող է սահմանափակել Չինաստանի հավակնությունները Հարավչինական և Արևելաչինական ծովերում և այդ ընթացքում Չինաստանին ստիպել ռեսուրսներ ու ջանքեր կենտրոնացնել այս տարածաշրջանում՝ իր անվտանգային շահերը պաշտպանելու համար։ Նմանապես, Ռուսաստանի հետ Ճապոնիայի պատմական տարածքային վեճերը Տոկիոյի համար օրինական հիմքեր են՝ տարածաշրջանում Մոսկվային ներգրավելու համար։ Հնդկաստանի կենտրոնական դիրքը նրան առավելություն է տալիս Հնդկական օվկիանոսում, ինչը նա կարող է օգտագործել Մալակկայի նեղուցի խցանակետը վերահսկելու համար։ Մերձավոր Արևելքում Իսրայելը կարող է պաշտպանել Կարմիր ծովով, Սուեզի ջրանցքով և Միջերկրականով անցնող համաշխարհային ծովային կապուղիները և ապահովել Հորմուզի ու Բաբ ալ-Մանդեբի խցանակետերի անվտանգությունը։
Չինաստանին և Ռուսաստանին նրանց սեփական աշխարհագրություններում ներգրավելը, ամենայն հավանականությամբ, կխարխլի եվրոպական և մերձավորարևելյան թատերաբեմերում խժդժություններ հրահրելու նրանց կամքն ու ռեսուրսները։ Մերձավոր Արևելքն ու Հնդկա-Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանն ընդգրկող այս համագործակցության հիմնական հենասյուներն են դիվանագիտական համակարգումը, պաշտպանությունն ու ներքին անվտանգությունը, ապատեղեկատվությանը հակազդումը, կիբերոլորտն ու կարևորագույն ենթակառուցվածքները, կիսահաղորդիչները, տիեզերքը, մատակարարման շղթաները և ռազմավարական կապակցման միջանցքները։
Նման դաշինքը կարող է Մեքքայի պայմանագրին հակազդելու միջոց լինել։ Իսրայելը՝ իր բարձր տեխնոլոգիական պաշտպանությամբ, գյուղատնտեսական նոու-հաուով, սահմանների կառավարմամբ, կիբեռ, ռոբոտաշինական և հետախուզական կարողություններով, կարող է զուգորդվել Ճապոնիայի ֆինանսական, առևտրային և տեխնոլոգիական հզորության հետ. Հնդկաստանը բերում է մեծ աշխատուժ, հմուտ մասնագետներ և արտադրական կարողություններ։ Եռակողմ դաշինքը կարող է շատ ավելի համաժամեցված և համակարգված լինել՝ ժողովրդավարություններ և միջին տերություններ լինելու ընդհանուր ինքնության, ինչպես նաև Չինաստանի առնչությամբ նման (թեև ոչ նույնական) մտահոգությունների շնորհիվ։
Այս երկրներից յուրաքանչյուրն ունի ռազմավարական գործընկերություններ ԱՄՆ-ի և Եվրոպական միության հետ, ինչը կարող է դյուրացնել դիվանագիտական համակարգումը գլոբալ հարցերում։ Երեք շահառուների միջև ամուր կապերը նաև կառուցվածքային խթաններ են ստեղծում ռազմավարական մերձեցման համար։
Վաշինգտոնը չափազանց երկար է իր հակառակորդներին դիտարկել առանձին-առանձին՝ փոխարենը գիտակցելու, որ նրանք գործում են միասին։ Սա խարխլում է ԱՄՆ-ի ազդեցությունը համաշխարհային մակարդակում, բայց նաև վտանգի տակ է դնում ԱՄՆ-ի գործընկերներին։ Սակայն եթե Մերձավոր Արևելքում և Ասիայում Ամերիկայի գլխավոր ժողովրդավարական գործընկերները միավորվեն, օգուտները շատ ավելի մեծ կլինեն, քան նրանց միջև ցանկացած երկկողմ գործընկերություն։
Ստացեք Միդլ Իսթ Ֆորումի վերլուծությունները էլեկտրոնային փոստով՝ բաժանորդագրվեք տեղեկագրին (անգլերեն)