Մոսադը պետք է վերացնի Ռավա Մաջիդին՝ Իրանի եվրոպական հանցավոր-ահաբեկչական առանցքը փլուզելու համար
Ահաբեկչական գործողությունները տեղական փողոցային խմբավորումներին պատվիրակելը Թեհրանի նախընտրելի տարբերակն է՝ արտաքին թշնամիների դեմ պատերազմ մղելու համար։
Իրանի Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը (ԻՀՊԿ) և հետախուզության նախարարությունը Եվրոպայի փողոցային խմբավորումներին օգտագործում են՝ իսրայելական և հրեական թիրախներին ահաբեկելու համար։ Այս ենթադրյալ դավադրության կենտրոնում Ռավա Մաջիդն է՝ Իրանում ծնված հանցագործ, որը մեծացել է Շվեդիայում և ղեկավարում է թմրավաճառների ու մարդասպանների ցանց, որը հայտնի է «Foxtrot» անունով։ Խմբավորումը 2022 թվականից ի վեր առնվազն 35 սպանության համար է պատասխանատու։ Մաջիդի տեղափոխությունը Իրան սկսվել է 2023 թվականի հոկտեմբերին, երբ իրանական իշխանությունները նրան ձերբակալել են սահմանի մոտ՝ Թուրքիայում իր ապահով ապաստանից փախչելուց հետո։ Թեհրանը, որը կարող է արտահանձնել Մաջիդին, որոշել է նրան պահել որպես ակտիվ՝ Եվրոպայում իսրայելական դեսպանություններին, պաշտպանական կապալառուներին և հրեական կազմակերպություններին վտանգելու համար։
Մաջիդ-Իրան գործընկերությունն անմիջապես պտուղներ տվեց՝ ահաբեկչական գործողությունների տեսքով։ 2024 թվականի հունվարին անվտանգության ուժերը Ստոկհոլմում Իսրայելի դեսպանատանը հայտնաբերել են չպայթած ձեռքի նռնակ։ «Foxtrot»-ը այս ահաբեկչական «նախագիծը» տարածել է ողջ Եվրոպայում։ Մայիսին «Foxtrot»-ի 14-ամյա զինված անդամը կրակ է բացել Ստոկհոլմի ներկայացուցչության մոտ։ Շուտով խմբավորումը նռնականետային հարձակում է կազմակերպել Բրյուսելում Իսրայելի դեսպանատան դեմ։ 2024 թվականի հոկտեմբերին «Foxtrot»-ի արշավը գագաթնակետին է հասել Կոպենհագենում կրկնակի նռնականետային հարձակումներով և Գյոթեբորգում Elbit Systems-ի օբյեկտների դեմ դիվերսիոն փորձերով։ Շվեդիայի անվտանգության ծառայությունների տվյալներով՝ ահաբեկչական գործողությունները տեղական փողոցային խմբավորումներին պատվիրակելը դարձել է Թեհրանի նախընտրելի տարբերակը՝ իր արտաքին թշնամիների դեմ պատերազմ մղելու համար։
Առանցքը հասել է Հյուսիսային ծով։ Բրիտանական և նորվեգական իշխանությունները 2025 թվականի մարտին Հադերսֆիլդի հյուրանոցային համարում բռնել են Ստավանգերից 19-ամյա Յոհաննես Նատլանդին (Johannes Natland)՝ երկու հրազենով զինված։ Նա ժամանել էր Միացյալ Թագավորություն՝ «Foxtrot»-ի համար վարձու սպանություն իրականացնելու։ Այս ամիս նրան տրված 20 տարվա դատավճիռը կարևոր հանգրվան դարձավ, քանի որ դատախազները հայտարարել են, որ սպանության փորձը «Foxtrot»-ի առաջին գործողությունն էր բրիտանական հողում՝ ուղղակիորեն պատվիրված Իրանի կողմից։ Վաշինգտոնն ու Լոնդոնը ի պատասխան՝ 2025 թվականի գարնանը նմանատիպ տնտեսական պատժամիջոցներ կիրառեցին Մաջիդի և «Foxtrot»-ի դեմ։ Այդուհանդերձ, ֆինանսական տույժերը քիչ բան կարող են անել՝ կանգնեցնելու պետության պաշտպանության ներքո գործող և սև շուկայի կանխիկով սնվող սինդիկատը։
Պատմականորեն Թեհրանն իր եվրոպական գործողություններն իրականացնում էր սեփական գործակալների միջոցով։ Օրինակ՝ 1989 թվականի հուլիսին իրանցի գործակալները դիվանագիտական քողարկում են օգտագործել՝ Իրանի Քրդական դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ Աբդոլ-Ռահման Ղասեմլուին Վիեննայում բանակցությունների ընթացքում սպանելու համար։ Սակայն դրանից հետո Թեհրանը փոխել է իր մարտավարությունը։ Քուրդ այլախոհներին թիրախավորելու համար ներքին մահափորձի խմբեր օգտագործելու փոխարեն՝ Իրանն այժմ օգտագործում է քուրդ-շվեդ հանցագործի՝ հրեական-իսրայելական թիրախներին հարվածելու համար։ Այս քայլը ոչ միայն պաշտպանում է ռեժիմը, այլև եվրոպացի քննիչներին շեղում է իրական հանցագործներից, որոնք, ամենայն հավանականությամբ, անդեմ դեռահաս զինյալներ են, որոնց Շվեդիայի նման երկրները չեն կարող հետապնդել՝ քրեական պատասխանատվության նվազագույն տարիքի սահմանափակման պատճառով։
Քանի որ եվրոպական պատժամիջոցները և ցածր մակարդակի վնասազերծման փորձերը հրամանատարական հանգույցն անձեռնմխելի են թողնում, Մաջիդը կարող է անվտանգ համակարգել իր ահաբեկչական գործողությունները։ Գործելով Իրանի ներսում Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի ապահով տներից և տարանցման համար օգտագործելով Իրանի, Իրաքի և Աֆղանստանի միջև թափանցելի սահմանային գոտին՝ Մաջիդը կարող է պահպանել իր գործողությունները՝ Թեհրանի համար ապահովելով հավանական ժխտման հնարավորություն։ Իրավապահ սովորական միջոցներն արդեն հասել են իրենց սահմանին, և իսրայելական զսպումը պահպանելու միակ ճանապարհը Մաջիդին թիրախավորելն է։
Մոսադը պետք է օգտագործի իր օպերատիվ հնարավորությունները՝ Մաջիդին թակարդ գցելու և թիրախավորելու համար՝ նրա արձանագրված սահմանահատումներից մեկի ընթացքում։ Նախ՝ Մոսադը պետք է հետևի քրդական մաքսանենգային ուղիներով նրա կանոնավոր երթուղիներին՝ առևտրային արբանյակային պատկերները համադրելով Սուլեյմանիայում իր ծնողներին ուղարկվող դրամական փոխանցումների հետ։ Երկրորդ՝ իրաքյան սահմանի հակառակ կողմում տեղակայված գործակալների փոքր խումբը կարող էր Մաջիդին հրապուրել դեպի մեկուսի անցակետ՝ «ընտանեկան ֆինանսական կարգավորում» քննարկելու պատրվակով։ Սպանության գոտում զինամթերքի հեռակառավարվող պայթեցումը կամ մրցակից թրաֆիքինգային խմբավորումների տեղացի տեղեկատուների աջակցությամբ իրականացվող արագ ցամաքային գրոհը կարող էին վերացնել Մաջիդին՝ առանց Իրանի տարածքի խորքերը ներթափանցելու անհրաժեշտության։ Սա կօգտագործեր սահմանային երթևեկության քաոսը, հանցագործի ֆինանսական խոցելիությունները և Թեհրանի անմիջական անվտանգային պարագծից դուրս նրա պաշտպանության ընդհանուր բացակայությունը։
Ի վերջո, եվրոպական կառավարությունները չեն կարող հրամայել Մաջիդի արտահանձնումը, ոչ էլ ունեն քաղաքական կամք՝ նրա ապաստանը վերացնելու համար։ Իսրայելի միակ տարբերակը «քուրդ աղվեսին» չեզոքացնելն է, զսպումը վերականգնելը և Իրանի եվրոպական վստահված անձին վերացնելը՝ նախքան հրեաների և իսրայելցիների դեմ զանգվածային զոհերով ճակատագրական հարձակում տեղի կունենա։
Ստացեք Միդլ Իսթ Ֆորումի վերլուծությունները էլեկտրոնային փոստով՝ բաժանորդագրվեք տեղեկագրին (անգլերեն)